Γράφει ο Μιχάλης Τριανταφύλλου

Από τον καιρό των ΔΣΕΝ στις σημερινές ΑΕΝ πολλά έχουν αλλάξει, δυστυχώς όμως, προς το χειρότερο. 
Στις τελευταίες δεκαετίες η ποιοτική πορεία της δημόσιας ναυτικής παιδείας, ακολουθεί συστηματικά κατεύθυνση εκ διαμέτρου αντίθετη απο την  εξελικτική πορεία της ναυτικής τεχνολογίας, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα τα σύγχρονα πλωτά μεγαθήρια στα οποία καλούνται να υπηρετήσουν και να διαχειριστούν οι απόφοιτοι των ναυτικών σχολών, Πλοιάρχων και Μηχανικών, της χώρας.


Παρά τις μεγαλόστομες υποσχέσεις της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας και των εφοπλιστών, για τον εκσυγχρονισμό του ναυτικού εκπαιδευτικού συστήματος και για πολιτικές προσέλευσης των νεοελλήνων στο Εμπορικό μας Ναυτικό, στην ουσία αυτό που επιτελείται είναι εντελώς το αντίθετο. Οι σχολές υποβαθμίζονται ακαδημαικά και ποιοτικά. 


Που θα πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια;
Πρώτα απ΄όλα στο γεγονός ότι και οι δύο προαναφερόμενοι φορείς αρνούνται πεισματικά να αναβαθμίσουν τις παραγωγικές σχολές αξιωματικών Ε.Ν. και να τις κατατάξουν ουσιαστικά στην τριτοβάθμια πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε ένα πλαίσιο λειτουργίας αντίστοιχο των ανώτατων παραγωγικών στρατιωτικών  σχολών.
 Το “ουσιαστικά” αναφέρεται στη διδακτέα ύλη, στο εκπαιδευτικό προσωπικό, στις υποδομές και στα ίσα δικαιώματα με φοιτητές άλλων πανεπιστημιακών σχολών τόσον του εσωτερικού όσον και του εξωτερικού, καθώς και στα επαγγελματικά δικαιώματα τα οποία παρέχει στούς αποφοίτους το πτυχίο τους. 
Αυτά ισχύουν επι παραδείγματι για τη Ναυτική Ακαδημία της γειτονικής Βάρνας, όπου εκπαιδεύονται παράλληλα οι αξιωματικοί τόσο για το Εμπορικό όσο και για το Πολεμικό Ναυτικό.  Ισχύουν για τις σχολές ναυτικής κατεύθυνσης που λειτουργούν στην Κύπρο. Ισχύουν σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι οποίες διαθέτουν στοιχειώδη εμπορική ναυτιλία και δεν ισχύουν για τη χώρα μας που “καμαρώνει” για την πρώτη Ελληνόκτητη Ναυτιλία του κόσμου.
Μεγάλο εμπόδιο στην αναβάθμιση και τη σωστή λειτουργία των σχολών είναι η πολύ μεγάλη δυσκολία έως και αδυναμία, εξασφάλισης εκπαιδευτικού προσωπικού, επιστημονικού και ναυτικού. Η αιτία είναι προφανής και έχει δύο σκέλη. Το ένα είναι η μεγάλη διασπορά των σχολών ανά την επικράτεια και το δεύτερο είναι η αδιαφορία προσέλευσης λόγω ευτελισμού των αμοιβών. Ποιός θα είναι αυτός που θα δηλώσει το ενδιαφέρον του ώστε να προσληφθεί και να διοριστεί στη σχολή πλοιάρχων στις Οινούσσες για παράδειγμα ή στη Κεφαλονιά, στα Χανιά ή στην  Κάρπαθο λαμβάνοντας πενταροδεκάρες ώς αμοιβή; Μπορεί η αποκέντρωση να ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες για λόγους διαφήμησης και κατανάλωσης, υποβαθμίζει όμως έτι περισσότερο το ήδη υποβαθμισμένο επίπεδο της πολυπαθούς ναυτικής μας εκπαίδευσης.
Έτσι λοιπόν οι σχολές αναγκάζονται να προσφύγουν σε προσλήψεις ωρομίσθιου εκπαιδευτικού προσωπικού απο συνταξιούχους ναυτικούς, που δεν γνωρίζω κατά πόσον έχουν την ικανότητα να διδάξουν. Λύση ανάγκης καθόσον με τους μισθούς πείνας που προσφέρονται είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να προσφερθούν καταξιωμένοι επιστήμονες και ναυτοδιδάσκαλοι.


Προσωπικά πιστεύω στο παλιό μοντέλο των σχολών, αυτό του στρατιωτικού χαρακτήρα, την εσωτερική διαμονή των σπουδαστών και την υποχρεωτική χρήση της στολής, πάντα υπό την αιγίδα του ΥΕΝ. Όσο για τις ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς του πολεμικού Ναυτικού, εν ενεργεία και αποστρατεία, οι οποίοι έχουν υψηλότατη θεωρητική κατάρτιση. Δικοί μας αξιωματικοί, λόγω των χαμηλών αμοιβών δεν προσφέρονται. Πιστεύω γενικότερα στο παλαιό μοντέλο των ΔΣΕΝ, προσαρμοσμένο στις ανάγκες των ημερών. Σε ένα μοντέλο, συνισταμένη των East Point (USA), Sauthampton maritime school (GB) και Ναυτικής Ακαδημίας της Βάρνας· και φυσικά λειτουργία δύο, τριών μεγάλων ναυτικών σχολών στα κέντρα, αντί των δεκάδων που λειτουργούν τώρα διάσπαρτες σε όλη τη Χώρα. Πολλά μπορώ να αναφέρω, το θέμα είναι όμως λίγο-πολύ γνωστό για όλους εμάς, που περάσαμε απο αυτο τον χώρο, τον αγαπήσαμε και αναλώσαμε τη ζωή μας αφήνοντας πίσω οικογένεια, αγαπημένους και μικροχαρές. Ο καθένας μας κάτι θα έχει να προσθέσει. Κοινή διαπίστωση όμως, είμαι απόλυτα σίγουρος, θα είναι η πλήρης αδιαφορία, τόσο απο την πλευρά των πλοιοκτητών που έχουν γεμίσει τα πλοία τους με αλλοδαπούς, όσον και από την πλευρά των κυβερνώντων  οι οποίοι διαχρονικά, είτε από στεριανή νοοτροπία, είτε από άγνοια, είτε γιατί λειτουργούν ώς δεκανίκι των εφοπλιστών, έχουν γυρίσει την πλάτη στον Έλληνα ναυτικό.

Μιχάλης Τριανταφύλλου Α’ μηχανικός Ε. Ν.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.